یکی از سنتهای مردم بهاباد در استان یزد به مناسبت فرارسیدن شب بیست و هفتم ماه رمضان، سنتی به نام «الله رمضون» بود که هنوز هم با اندکی تغیییرات در این کوی و برزن این شهرستان برگزار میشود.
بهاباد در شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان، حال و هوای دیگری داشت، پس از نماز جماعت مغرب و عشاء، سر و صدای بچهها و بعضاً بزرگترها از هر کوی و برزنی به گوش میرسید که در دستجات چهار یا پنچ نفری و گاهی بیشتر به درب منازل مردم رفته و با قرائت اشعاری دسته جمعی، هدایایی را به صورت جنسی یا نقدی دریافت میکردند. البته گاهی هم برخی صاحبخانهها برای شوخی به پشت بام رفته بر سر و روی مراجعین آب میریختند.
هدایا معمولاً عبارت بود از بادام، گردو، سنجد، توت خشک، گندم برشته، پره شفتالو و زردآلو، خرما، نان خشک و گاهی میوههای فصل مانند انار و کسانی که وضعیت بهتری داشتند، مبلغی پول اهدا میکردند.
هدایا را در سفره فردی که به گردن خود آویخته بوده و اصطلاحاً پیش گوشه زده بودند، می ریختند و این برنامه معمولا تا پاسی از شب ادامه مییافت.
در روستاها گاهی دسته جات الله رمضون به چندین روستا میرفتند و پس از پایان مراسم، هدایا در گوشهای از کوچه و خیابان یا در خانه یکی از افراد گروه، تقسیم میکردند. گاهی هم بر سر تقسیم بحث و مجادله مختصری در میگرفت که در نهایت، ختم به خیر میشد.